Der Ernst des Herrn & Die rechte Sündenvergebung – The Lord’s Earnestness & The proper Forgiveness of Sins

<= Zurück zur Übersicht – Back to Overview

Flag brazilian-270x180px Thai Language
Das Grosse Johannes Evangelium Jakob Lorber Ernst des Herrn Rechte Suendenvergebung Jesus Christus-02 The Great Gospel of John Jakob Lorber Earnestness of the Lord Proper Forgiveness of Sins Jesus Christ-02
=> RUMBLE  => YOUTUBE  => PDF => RUMBLE  => YOUTUBE  => PDF
Verwandte Botschaften…
=> Der Weg zum ewigen Leben
=> Wer Meine Hand ablehnt, bestraft…
=> Weise Seelenpflege
=> Wie funktioniert Sündenvergebung?
=> Heilung durch Mein Wort und Licht
=> Krankheit, Heilung & Erneuerung
=> Ernst ist das Leben & Heilig Meine S.
=> Wie vergibt der Schalksknecht?
=> Wahres und falsches Freimaurertum
=> Lehrgang über das Vergeben
Related Messages…
=> The Path to eternal Life
=> Those who reject My Hand punish…
=> Wise Care for Souls
=> How does Forgiveness of Sins work?
=> Healing thru My Word and Light
=> Sickness, Healing & Renovation
=> Life is earnest & My Cause sacred
=> How does the wicked Servant forgive?
=> True and false Freemasonry
=> Teaching about Forgiveness

flagge de  Der Ernst des Herrn & Die rechte Sündenvergebung

Der Ernst des Herrn & Die rechte Sündenvergebung

DAS GROSSE EVANGELIUM JOHANNES – Band 8, Kapitel 193 & 194

Von Jesus Christus geoffenbart durch das Innere Wort an Jakob Lorber

193. Kapitel – Über den Ernst des Herrn

193,1. Nun kam ein Fremder zu Mir und sagte: „Herr und Meister, kannst du jede Krankheit der Menschen also heilen, wie du nun die des jungen Ägypters geheilt hast, und von wem hast du diese wunderbare Art, die Krankheiten zu heilen, gelernt?“

193,2. Sagte Ich: „Höre, du neugieriger Araber, Mir ist kein Ding unmöglich, und was Ich habe, das habe Ich von Meinem Vater im Himmel! Diesen Vater aber kennt niemand denn allein Ich, und Mich kennt auch niemand also ganz, wie Mich da kennt Mein Vater! – Mit dem begnüge dich, und frage Mich um nichts Weiteres, denn du und dein Stamm seid noch ferne vom Gottesreich! Denn euer Himmel sind eure Weiber und Sklavinnen; und die solchen Himmel für den Himmel preisen, die sind noch ferne von Mir und Meinem Vater!“

193,3. Auf diese Worte schwieg der Araber und fragte Mich um nichts Weiteres.

193,4. Als die anwesenden Essäer aber merkten, wie Ich den Araber so ganz kurz abgefertigt hatte, da dachten sie, ob Ich etwa nicht wohl gelaunt wäre, und ob Mich etwa jemand beleidigt habe.

193,5. Ich aber sagte zu ihnen: „Wie möget ihr solches von Mir denken, da ihr Mich nun doch kennet? Ich bin nicht wie ein schwacher, mit allerlei Leidenschaften behafteter Mensch, sondern Ich bin in diese Welt gekommen, um allen Menschen zu helfen, die an Mich glauben und nach Meiner Lehre leben und handeln werden; und so bin Ich nun, wie Ich war, bevor noch diese Erde erschaffen war, und liebe auch die Menschen, die Mich noch nicht kennen und auch noch nie erkannt haben, und es soll zur rechten Zeit auch ihnen das Evangelium gepredigt werden. Wer sich danach kehren wird, der wird das ewige Leben überkommen; wer aber das Evangelium nicht annehmen wird, der wird verbleiben im alten Gerichte und im alten Tode.

193,6. Sorget sonach in der Folge, dass auch die vielen Toten, die zu euch kommen und bei euch allerlei Hilfe suchen, Meine Lehre überkommen und im Geiste erwachen und lebendig werden mögen, und ihr werdet ihnen dadurch wahrhaft helfen! Ich will aber, dass alle Menschen selig werden sollen! Und so Ich das will und auch darum in diese Welt gekommen bin, um allen Menschen das Tor zum ewigen Leben zu öffnen, so bin Ich nicht heute so und morgen anders, sondern stets gleich wie der Vater im Himmel, der in Mir ist, lebt, schafft, richtet und erhält.

193,7. Da Ich es aber mit allen Menschen vollernstlich wohlwill, ohne Beschränkung ihres freien Willens, so kann Ich mit ihnen auch nicht tändeln und scherzen, sondern nur ernst verkehren und ihnen treu und wahr zeigen durch Lehre und Tat die Wege, auf denen sie zum ewigen und wahren Leben ihrer Seelen gelangen können, so sie es wollen.

193,8. Wenn Ich aber in solchen Absichten zu den Menschen in diese Welt gekommen bin, wie sollte Ich dann dabei, gleich einem Menschen, jemals übel gelaunt sein, und wer kann Mich beleidigen? Wer Mich erkannt hat und an Mich glaubt und nach Meiner Lehre tut, der wird Mich sicher nicht beleidigen; wer Mich aber nicht erkannt hat oder nicht erkennen will, so er Mich auch erkennen könnte, der kann Mich nicht beleidigen, er beleidigt nur sich selbst, da er seinem eigenen Leben zum Feinde wird.

193,9. Ich aber suche ja nur die seelisch und leiblich Kranken, um ihnen zu helfen, und nicht die Gesunden, die keiner Hilfe bedürfen. Welch einer Liebe, Weisheit und Gerechtigkeit würde man den Arzt zeihen, der die Kranken darum hasste, verfolgte und züchtigte, weil sie eben Kranke sind?! Darum besinnet euch eines Besseren über Mich, und denket, dass Der, welcher nun also zu euch redet, ein wahrer und gerechter Arzt ist für Seele und Geist und im Notfalle auch für den Leib.“

193,10. Als die Essäer das von Mir vernommen hatten, baten sie Mich um Vergebung darum, dass sie so gemein menschlich von Mir gedacht hatten.

193,11. Und die Fremden sagten unter sich: „Das ist doch ein sonderbarer Wunderarzt! Der redet nicht wie irgend ein Mensch, sondern wie ein Gott! Den muss man wohl hören und sich nach seinen Worten richten!“

193,12. Ich aber sagte zu den Essäern: „Warum bittet ihr Mich denn nun um Vergebung, so Ich es euch zuvor doch klar genug gezeigt habe, wie und warum Mich kein Mensch jemals beleidigen kann? Ich sage es euch: Vergebet euch selbst eure Sünden und Dummheiten gegenseitig, erwecket eure Liebe zu Gott und zum Nächsten, so werden euch auch von Mir aus eure Sünden vergeben sein!

193,13. So aber jemand ein Narr, ein Blinder und ein Stummer ist, wird ihm das zu etwas nütze sein, so Ich zu ihm sagte: Ich vergebe dir deine Narrheit, dir deine Blindheit und dir deine Stummheit? Nein, das wird keinem zu etwas nütze sein; denn es wird dabei dennoch der Narr ein Narr, der Blinde ein Blinder und der Stumme ein Stummer verbleiben. So Ich aber den Narren von seinem Übel und den Blinden und den Stummen von ihrem Übel heile durch Wort, Rat und Tat, so wird allen dadurch wahrhaft geholfen sein.

193,14. Wer demnach eine Torheit begeht, der erkenne die Torheit, lege sie ab und begehe sie nicht mehr, und sie wird ihm vergeben sein auch im Himmel; aber solange er das nicht tut und dennoch von Zeit zu Zeit Gott um die Vergebung seiner Sünden bittet, so werden sie ihm nicht vergeben werden eher, als bis er durch die volle Ablegung seiner alten Torheiten sich selbst seine Sünden vergeben hat. Ein jeder kehre daher zuerst vor seiner Tür, dann kann er auch zu seinem Nächsten gehen und zu ihm sagen: ,Siehe, ich habe nun den Unflat von mir entfernt und bin mit mir in der Ordnung; lasse denn auch, dass ich selbst nun deine Hausflur reinige dadurch, dass ich alles dir zugefügte Unrecht auf die Weise gutmache, wie du es wünschest!‘ Ja, wenn die beiden Nachbarn also ihre Sache gutmachen und freundschaftlich schlichten, dann wird sie auch im Himmel gutgemacht und geschlichtet sein! Wenn aber nicht also, dann nützet den Himmel um die Vergebung seiner Sünden bitten nichts!“

194. Kapitel – Die rechte Sündenvergebung

194,1. (Der Herr:) „Wer da gut sehend ist, der kann wohl zu seinem Bruder sagen, so er in dessen Auge einen Splitter erschaut: ,Bruder, lasse es, dass ich dir den Splitter aus deinem Auge nehme!‘ Aber einer, der selbst nicht nur einen Splitter, sondern gar einen ganzen Balken von Sünden und Torheiten im eigenen Auge trägt, der sehe, wie er den Balken aus seinem Auge ziehen mag! Ist sein Auge rein, dann erst kann er auch seinem Bruder den Splitter aus dem Auge nehmen helfen.

194,2. Wer da lehrt seine Mitmenschen, der lehre sie nicht nur weise und feingefügte Worte, wie das auch tun die Pharisäer und andere falsche Propheten, sondern vielmehr durch seine Taten und Werke, so wird er seine Mitmenschen zur wahren und lebendigen Befolgung bewegen! So er aber so und so lehrt, selbst aber seiner Lehre zuwiderhandelt, so gleicht er einem Wolfe in Schafspelzkleidern, der nur darum die kurzsichtigen und leichtgläubigen Schafe um sich vereinigt und ihnen weise Lehren gibt, um sie sich für seinen Rachen gefügig zu machen.

194,3. Wird es solch einem Wolfe von einem Lehrer wohl etwas nützen, so er, heimlich sein Unrecht einsehend, zu Gott sagt: ,Herr, vergib mir meine Sünden; denn ich habe an Deinen Schafen gesündigt oftmals!‘, bleibt aber dabei dennoch der alte Wolf? Oh, dieses Bitten und Beten wird ihm gar nichts nützen; denn er ist ja noch der alte Wolf! Er lege den Wolf ganz ab und werde ein Lamm, dann hat er sich selbst seine Sünden vergeben, und sie werden ihm dann im Himmel vergeben sein!

194,4. Wenn dein Bruder dich beleidigt und dir Übles zugefügt hat, so hast du durch die Liebe in deinem Herzen das offenste Recht, deinem Bruder die an dir begangenen Sünden zu vergeben; und so er dann auch freundlich zu dir kommt und dir dankt für deine Liebe und dir Gutes zu tun ernstlich verspricht, so sind ihm seine an dir begangenen Sünden auch im Himmel vergeben, auch dann, so du dich von ihm nicht entschädigen lässt.

194,5. Sieht der Bruder sein an dir begangenes Unrecht aber nicht ein und verharrt in seiner Bosheit, da wird wohl deine Liebe und Geduld dir im Himmel hoch angerechnet werden, aber dem Bruder werden seine Sünden bleiben, solange er sie sich selbst nicht gänzlich vergibt, was dadurch geschehen kann, dass er sie völlig als Sünden erkennt, sie an sich verabscheut und vollends ablegt und nicht mehr begeht.

194,6. Wie aber, wenn also und unmöglich anders, können einige von euch Essäern zu den Menschen sagen: ,Wir sind für die Menschen von dem höchsten Gott erwählt zu Seinen Stellvertretern und haben das Recht, den Menschen die uns einbekannten Sünden und Laster, als auch im Himmel gültig, zu vergeben, so der Bekenner die von uns ihm auferlegten Bussen verrichtet und dies und jenes Opfer bringt!‘ – auf welch letzteres vor allem gesehen wird?! So Ich Selbst aber keinem Menschen die Sünden zuvor vergeben kann, als bis er sie sich selbst auf die euch gezeigte Art vergeben hat, wie könnet dann ihr an Gottes Statt den Menschen gegen Opfer jene Sünden vergeben, die sie an euch nie begangen haben?!

194,7. Ja, ihr könnet als rechte Ärzte von jenen Menschen, die bei euch Hilfe suchen, schon wohl ganz ernstlich auch verlangen, dass sie euch bekennen alle ihre Sünden und Gebrechen, auf dass ihr ihnen dann einen rechten Rat fürs fernere Leben und mit dessen genauer Befolgung auch die gewünschte Heilung der Seele und des Leibes verschaffen könnet. Doch auch in diesem Falle seid keine sündenvergebende Stellvertreter Gottes, sondern nur helfende Brüder und Freunde der an Leib und Seele leidenden Mitmenschen, denen dann auch alle Sünden im Himmel vergeben sein werden, so sie, euren Rat genau befolgend, sich selbst ihre Sünden völlig vergeben haben werden!

194,8. Darum, wollt ihr in der Folge den Menschen wahrhaft helfen, so lehret sie vor allem, wie sie sich vor allem selbst zu helfen haben; denn ohne eine ernst vorangehende Selbsthilfe ist auch keine Hilfe von Gott aus möglich! Vorzugsweise aber gilt das für die durch allerlei Sünden schwach und krank und oft schon ganz tot gewordene Seele des Menschen, die vermöge ihres freien Willens und rechten Verstandes von Gott aus auf sich selbst angewiesen ist und sich selbst von allen Schlacken der Materie und deren Gerichtes reinigen muss, auf dass sie dann auch vom Geiste gereinigt und gestärkt werden kann.

194,9. Leget daher alle eure alten Torheiten und leeren Trügereien ab, und machet euch frei von ihnen; reiniget dadurch eure Seelen, und Ich werde dann zu euch auch sagen können: ,Nun seid ihr auch rein vor Mir!‘ Ich werde euch dann stärken durch Meinen Geist, der euch dann beleben wird zur höheren Tatkraft und euch zeihen wird zu wahren und vollkommenen Menschen.

194,10. So ihr nun aber das wisset und es vernommen habt aus Meinem Munde, so handelt auch danach; denn sonst nützen euch diese Meine wahrsten und lebendigsten Worte ebensowenig, als den Menschen eure leeren und unwahren und toten Worte jemals etwas genützt haben.

194,11. Es sind Meine Worte wohl die Kraft und das Leben aus Gott Selbst, aber sie werden erst zu eurem Lebensanteile durch euer Handeln danach. Seid darum allzeit wahre Täter und nicht pure Hörer des Wortes, das Ich zu euch geredet habe, so werden euch alle eure vielen Sünden vergeben werden auch im Himmel, und Ich werde euch dann allzeit helfen können! – Habt ihr das wohl begriffen?“

194,12. Sagte der Erste und Oberste der Essäer: „O Herr und Meister in Deinem Gottgeiste von Ewigkeit! Wer sollte das auch nicht begriffen haben? Denn diese Wahrheit ist zu sonnenhelle leuchtend, und wir haben in ihrem Lichte nun erst vollends erkannt, was der Mensch sein und wie er leben und handeln soll, um ein wahrer Mensch zu sein nach dem Willen und nach der Ordnung Gottes. Wir werden aber darum auch von nun an nicht nur die Hörer, sondern auch die lebendigsten Täter Deines heiligen Wortes sein und verbleiben bis ans Ende der Zeiten der Erde.

194,13. Diese unsere alte Sündenburg soll materiell und geistig vom Grunde aus niedergerissen und zerstört werden, und wir werden an ihrer Statt eine von allen Seiten freie und offene aufmauern. In Zukunft sollen uns nicht mehr unserer alten Burg feste Mauern vor allerlei Feinden schützen, sondern allein die Kraft und ewige Macht Deines Gotteswortes!

194,14. Und sollte je irgend Deine Lehre unter den Menschen durch allerlei falsche Lehrer und Propheten verunlautert werden, so soll sie in unseren freien Mauern und Herzen dennoch so rein verbleiben im Sinne, Verständnisse, Geiste und voller Tat, als wie göttlich rein sie aus Deinem heiligen Munde in unser Herz und unsere Seele gedrungen ist. Du, o Herr und Meister, aber sprich Dein allmächtiges Amen dazu, und wir Essäer als künftige freie Maurer und Erbauer Deiner Gottesburg unter den Menschen auf Erden werden auch die treuesten Erhalter derselben verbleiben!“

194,15. Sagte Ich: „Ja, dazu spreche Ich das grosse Amen aus dem Munde des Vaters, der Sich in Meiner Person Selbst zu euch aus den Himmeln herabgesandt hat, und morgen sollet ihr schon die Wirkung dieses von Mir ausgesprochenen grossen Amens verspüren! Doch für heute wollen wir des Tages Werk als beendet ansehen. Wer aber noch etwas zu fragen hat, der kann fragen, und Ich werde ihm die Antwort geben.“

flagge en The Lord’s Earnestness & The proper Forgiveness of Sins

The Lord’s Earnestness & The proper Forgiveness of Sins

THE GREAT GOSPEL OF JOHN – Volume 8, Chapters 193 & 193

Revealed by Jesus Christ thru the inner Word to Jakob Lorber

Chapter 193 – The earnestness of the Lord.

193,1. Now a stranger came to Me and said: “Lord and Master, can You heal every sickness of men as You have now healed the young Egyptian, and from who have You learned this wonderful way of healing the sick?”

193,2. Said I: “Listen, you curious Arabian, nothing is impossible for Me, and what I have, I have from My Father in Heaven. But no one knows this Father except I alone, and no one knows Me as completely as My Father knows Me. Be satisfied with that and do not ask Me anything else, for you and your tribe are still far from the Kingdom of God. Your heaven consists of your women and female slaves, and those who praise such a heaven as being THE Heaven, they are still far from Me and My Father.”

193,3. After these words the Arab kept quiet and did not ask Me anything else.

193,4. However, when the Essenes who were present noticed how I had so quickly dealt with the question of the Arab, they thought that I was perhaps in not such a good mood, and that someone might have offended Me.

193,5. But I said to them: “How can you think something like that of Me even though you know Me? I am not like a weakling, afflicted with all manner of passions, instead I have come into this world to help all those who will believe in Me, living and acting according to My teaching. And so I am now as I was before, even before this Earth was created. I even love those who still do not know Me and never have known Me. To them as well will the gospel be preached at the right moment. Whoever takes that to heart will receive eternal life, but whoever does not accept the gospel will remain in the old judgment and death.

193,6. So, in future, take care that even the many dead who come to you, seeking all kinds of help with you, will receive My teaching and wake up in the spirit and may become alive, for by that you will truly help them. I wish for everyone to be happy, and because I want that and have come into this world to open the gates to eternal life for all men, I am not one way today and another way tomorrow, but always the same as the Father in Heaven, He who is in Me, lives, works, directs and maintains.

193,7. Since, in full earnest, I want only the best for all men, without restricting their free will, I cannot play and joke with them, but always deal with them in seriousness, showing them the ways faithfully and truthfully through teaching and deeds, by which they may attain the eternal and true life of their soul, if they want it.

193,8. Now, if I have come to the people in this world with intentions such as these, how then could I ever, like a man, be in a bad mood, and who could offend Me? He who has recognized Me, believes in Me and acts according to My teaching will certainly not offend Me, and he who did not recognize Me, or who does not wish to recognize Me, even if he could recognize Me, cannot offend Me. He merely offends himself, for he becomes an enemy of his own life.

193,9. But I only seek those who are sick in soul and body, to help them, and not the healthy who do not need help. Of what kind of love, wisdom and justice would a doctor be accused if he were to hate the sick, persecuting and chastising them for being sick? So, think better of Me and remember that He who speaks to you now is a true and righteous Doctor for the soul and spirit, and in case of emergency, for the body as well.”

193,10. When the Essenes heard that from Me, they asked for forgiveness because they simply had such a human opinion of Me.

193,11. And the strangers said amongst themselves: “This really is an odd yet miraculous Doctor. He does not speak as a simple man would, but as a God would. One must listen to Him and conform to His words.”

193,12. But I said to the Essenes: “Why do you still ask forgiveness of Me when I have just shown you clearly how and why no one could ever offend Me? I say to you: Forgive each other your sins and foolishness, and awaken your love for God and your fellow men, for then I will forgive you your sins as well.

193,13. But if someone is a fool, blind and mute, would it be of help to him if I said to him: I forgive you your foolishness, your blindness and your muteness? No, no one would benefit from this, for by that the fool will remain a fool, the blind will remain blind and the mute will remain mute. But if I were to heal the fool, the blind and the mute from their illness by word, advice and deed, then thereby they will all be truly helped.

193,14. So then, let him who commits folly recognize the foolishness, cast it off and never do it again; then it will be forgiven him in Heaven. Yet as long as he does not do so, continuing from time to time to ask God for the forgiveness of his sins, they will not be forgiven, not until he will forgive his own sins by completely casting off his old foolishness. So, let everyone sweep before his own door first. Thereafter, he may go to his neighbor and tell him: “Behold, I have cleansed myself of my filth and I am now well with myself; please allow me to clean your hallway now, by making up for all the injustice that was done to you, if you like.” Yes, when the two neighbors make up and reconcile with each other amicably, then will everything be made up for and reconciled in Heaven as well. But if this is not done, then it is of no use to ask Heaven for the forgiveness of one’s sins.”

Chapter 194 – The proper forgiveness of sins.

194,1. (The Lord:) “He who sees well may, if he were to spy a splinter in the eye of his brother, indeed say to him: “Brother, allow me to remove that splinter from your eye.” But he who carries not only a splinter, but an entire beam of sins and foolishness in his own eye, let him attempt to remove it. Only after his own eye has been made pure can he help his brother in removing the splinter from his eye.

194,2. He who teaches his fellow men, may he not do so with wise and well-assembled words alone, like the Pharisees and other false prophets are doing, but rather with his deeds and works, for then he will move his fellow men to a true and living observance. But if he teaches one or the other thing, all the while acting himself in contradiction with his teaching, he is like a wolf in sheep’s clothing, gathering the shortsighted and credulous sheep around him, giving them wise lessons, only to make them willing prey to his maw.

194,3. Will it then be of any use to such a wolf of a teacher if he, furtively perceiving his injustice, were to say to God: “Lord, forgive my sins, for often have I sinned against Your sheep”, but would still remain the old wolf he had always been? O, this asking and praying will be of absolutely no use at all, for he is still the same old wolf. He shall desist from being a wolf completely and become a lamb, for only then he will have forgiven his sins himself, and they will be forgiven in Heaven as well.

194,4. If your brother has offended you and done you evil, you have, by the love in your heart, the fullest right to forgive the sins he has committed against you. And then, if he were to come to you amicably, thanking you for your love and earnestly promising to do right by you, then the sins he has committed against you are also forgiven in Heaven, even if you will not allow yourself to be indemnified by him.

194,5. Yet if this brother of yours does not perceive the injustice he has committed against you and continues to persevere in his wickedness, then your love and patience will be highly accredited to you in Heaven, but your brother will retain his sins for as long as he has not forgiven them himself, which only happens when he truly recognizes them as sins, abhors them in himself, discards them entirely and does not commit them again.

194,6. Now, if this is so, and cannot possibly be otherwise, how then can some of you Essenes say to the people: “We are chosen for the people by the highest God to be His representatives, and we have the right to forgive the people their sins and vices they have confessed to us, valid in Heaven if the one who confesses his guilt carries out the penance that we impose upon him and brings this or that offering!”, the latter being especially regarded as important? But if even I Myself cannot forgive the sins of any person unless he has forgiven himself, in the manner that has been shown to you, then how can you, in God’s stead, and for an offering no less, forgive the people the sins that they have never committed against you?

194,7. Yes, as proper doctors you may indeed earnestly ask the people who are seeking your help to confess their sins and infirmities to you, so that you may give them proper counsel for the future, granting them the desired healing of their soul and body if strictly observed. However, in that case you shall not be representatives of God capable of forgiving sin, but merely helping brothers and friends of your fellow men who suffer in body and soul, for then their sins will be forgiven in Heaven, if they will follow your advice precisely, and they will have forgiven their sins themselves completely.

194,8. So if, in the future, you truly wish to help people, then above all teach them how they must help themselves, for if there is no earnest self-help in advance, then God cannot help them. This is especially the case for the soul of man, which has become weak and sick by all manner of sins, often already entirely dead. Because of his free will and proper intellect, the soul of man is, as far as God is concerned, left to its own devices and it must cleanse itself of all the dross of matter and the judgment thereof, so that, afterward, it may also be purified and strengthened by the Spirit.

194,9. So set aside all your old foolishness and empty deceits, and make yourselves free thereof. Purify your souls thereby, for then I will be able to say to you: “Now you are pure in My eyes as well”. I will strengthen you through My Spirit, and this will awaken you to greater vigor, and you shall become true and complete men.

194,10. Now that you know this and have heard it from My mouth, act accordingly, for otherwise My most truthful and living words will be of as little use as your empty, untruthful and dead words have ever been for men.

194,11. My words are indeed the power and life out of God Himself, but they will only become part of your life if you act accordingly. Therefore, be always true doers and not merely hearers of the Word that I have spoken to you, for then shall all your sins be forgiven in Heaven as well, and I will always be able to help you. Did you understand this well?”

194,12. The chief of the Essenes said: “O Lord and Master in Your divine Spirit of eternity, who could not have understood this? For this truth is as bright as the midday sun, and in its light we have only now perceived what man must do, how he must live and act to truly be a man according to God’s will and order. Therefore, from now on we too will not be mere hearers, but also fervent fulfillers of Your holy Word, remaining such until the end of times of the Earth.

194,13. This old and sinful stronghold of ours shall be torn down and destroyed, both materially and spiritually, and in its place we will build a stronghold free and open on all sides. In the future, no longer shall the firm walls of our old stronghold protect us from all kinds of enemies, but only the power and eternal might of Your divine Word.

194,14. And if Your teaching were to ever be polluted among the people by all manner of false teachers and prophets, then, within our free walls and hearts, it will remain pure in meaning, understanding, spirit and deed, the way it had emerged from Your holy mouth and entered into our hearts and souls. O Lord and Master, do speak Your almighty ‘amen’ over it, for then will we Essenes, as future free masons and builders of Your divine stronghold among the people on Earth, remain its most loyal guards.”

194,15. Said I: “Yes, over this I do speak the great ‘amen’ from the mouth of the Father who had sent Himself in My person, from Heaven to you, and already tomorrow will you discover the result of the great ‘amen’ that I have now spoken. But for today, let us consider the work finished. Nonetheless, he who wishes to ask something may still do so, and I will answer him.”

Flag brazilian-270x180px  A sinceridade do Senhor e o perdão adequado dos pecados

A sinceridade do Senhor e o perdão adequado dos pecados

O GRANDE EVANGELHO DE JOÃO – Volume 8, Capítulo 193 e 194

Revelado por Jesus Cristo através da Palavra Interior a Jakob Lorber

Capítulo 193 – Sobre a seriedade do Senhor

193,1. Ora, um desconhecido veio a Mim e disse: “Senhor e Mestre, podes curar todas as doenças da humanidade como agora curaste a do jovem egípcio, e de quem aprendeste essa maneira maravilhosa de curar doenças?”

193,2 Eu disse: “Ouve, ó árabe curioso, para Mim nada é impossível, e o que tenho, tenho-o do Meu Pai que está nos Céus! Mas ninguém conhece este Pai senão Eu, e ninguém Me conhece tão bem como o Meu Pai Me conhece a Mim! – Contentai-vos com isto e não Me peçais mais nada, porque vós e a vossa tribo ainda estão longe do Reino de Deus! Pois o vosso céu são as vossas mulheres e os vossos escravos; e aqueles que louvam esse céu como céu ainda estão longe de Mim e do Meu Pai!”

193,3 Perante estas palavras, o árabe calou-se e não Me perguntou mais nada.

193,4. Contudo, quando os essênios presentes notaram como eu havia resolvido tão rapidamente a questão do árabe, pensaram que talvez eu não estivesse de muito bom humor e que alguém poderia ter-me ofendido.

193,5 Mas eu disse-lhes: “Como podes pensar tais coisas de Mim, agora que Me conheces? Eu não sou como uma pessoa fraca afligida por todos os tipos de paixões, mas vim a este mundo para ajudar todas as pessoas que acreditam em Mim e que viverão e agirão de acordo com os Meus ensinamentos; e assim sou agora como era antes desta Terra ser criada, e também amo as pessoas que ainda não Me conhecem e nunca Me reconheceram, e o Evangelho também lhes será pregado no devido tempo. Quem se voltar para ele receberá a vida eterna; mas quem não aceitar o Evangelho permanecerá no velho julgamento e na velha morte.

193,6 “Portanto, tende cuidado para que os muitos mortos que vêm ter convosco e vos pedem todo o tipo de ajuda também recebam o Meu ensinamento e despertem em espírito e se tornem vivos, e assim os ajudareis verdadeiramente! Mas Eu quero que todas as pessoas sejam salvas! E se Eu quero isso e vim a este mundo para abrir a porta da vida eterna para todas as pessoas, então não sou de uma maneira hoje e de outra amanhã, mas sempre o mesmo que o Pai no céu, que está em Mim, que vive, cria, julga e sustenta.

193,7 Mas como Eu quero fazer bem a todas as pessoas com toda a seriedade, sem limitar o seu livre arbítrio, não posso brincar e brincar com elas, mas apenas lidar com elas com seriedade e mostrar-lhes fiel e verdadeiramente, através do ensino e da ação, os caminhos pelos quais elas podem alcançar a vida eterna e verdadeira para as suas almas, se assim o desejarem.

193,8 Mas se Eu vim aos homens neste mundo com tais intenções, como poderia Eu, como um homem, ser mal-humorado, e quem Me pode ofender? Aquele que Me reconheceu e acredita em Mim e faz de acordo com o Meu ensinamento, certamente não Me ofenderá; mas aquele que não Me reconheceu ou não Me quer reconhecer, mesmo que Me pudesse reconhecer, não Me pode ofender, apenas se ofende a si próprio, uma vez que se torna um inimigo da sua própria vida.

193,9 Mas Eu só procuro os doentes mentais e físicos para os ajudar, e não os saudáveis, que não precisam de ajuda. De que amor, sabedoria e justiça seria acusado o médico que odiasse, perseguisse e castigasse os doentes por estarem doentes? Portanto, pensem melhor de Mim e considerem que Aquele que vos fala assim é um médico verdadeiro e justo para a alma e o espírito e, em caso de necessidade, também para o corpo.”

193,10. Quando os essênios ouviram isso de Mim, pediram-Me perdão por terem pensado tão mal de Mim.

193,11 E os estrangeiros diziam entre si: “Este é um estranho médico milagroso! Ele não fala como qualquer homem, mas como um deus! É preciso ouvi-lo e seguir suas palavras!”

193,12. Mas Eu disse aos essênios: “Porque é que Me pedem agora perdão, se Eu já vos mostrei claramente como e porque é que nenhum homem Me pode ofender? Eu digo-vos: Perdoai os vossos pecados e estupidezes uns aos outros, despertai o vosso amor a Deus e ao vosso próximo, e os vossos pecados também serão perdoados por Mim!

193,13 “Mas se alguém for louco, cego e mudo, ser-lhe-á útil se eu lhe disser: “Perdoo-te a tua loucura, a tua cegueira e a tua mudez? Não, isso de nada servirá a ninguém, porque o louco continuará a ser louco, o cego um cego e o mudo um mudo. Mas se eu curar o tolo do seu mal e o cego e o mudo do seu mal, por meio de palavras, conselhos e ações, todos serão verdadeiramente ajudados.

193.14. Portanto, se alguém comete uma loucura, que a reconheça, a afaste e não a cometa mais, e ela ser-lhe-á perdoada no céu; mas enquanto não fizer isso e ainda pedir a Deus de vez em quando para perdoar os seus pecados, eles não lhe serão perdoados até que se tenha perdoado a si próprio, afastando completamente a sua antiga loucura. Portanto, que cada um vá primeiro à sua própria porta, e depois pode ir ao seu vizinho e dizer-lhe: Eis que já tirei a sujidade de mim e estou em ordem comigo mesmo; deixa-me agora limpar também eu o teu corredor, reparando todos os males que te fizeram da maneira que desejas! Sim, se os dois vizinhos resolverem o seu caso e o solucionarem amigavelmente, também ele será resolvido e solucionado no Céu! Mas se não for assim, então pedir ao céu o perdão dos vossos pecados não servirá de nada!”

Capítulo 194 – O perdão correto dos pecados

194.1 (O Senhor:) “Aquele que tem boa visão pode dizer ao seu irmão, se vir um argueiro no seu olho “Irmão, deixa-me tirar o argueiro do teu olho! Mas aquele que tem não só um argueiro, mas toda uma trave de pecado e de loucura no seu olho, veja como pode tirar a trave do seu próprio olho! Se o seu olho estiver limpo, só então poderá ajudar a tirar o argueiro do olho do seu irmão.

194,2 Aquele que ensina os seus semelhantes, não se limite a ensinar-lhes palavras sábias e subtis, como fazem os fariseus e outros falsos profetas, mas antes, com os seus actos e obras, leve os seus semelhantes à verdadeira e viva obediência! Mas se ele ensina de tal e tal maneira, mas ele próprio age contrariamente ao seu ensinamento, assemelha-se a um lobo em pele de cordeiro, que apenas reúne à sua volta as ovelhas míopes e crédulas e lhes dá ensinamentos sábios para as tornar submissas á sua garganta.

194.3 Será de alguma utilidade para um tal lobo de mestre se, secretamente percebendo o seu erro, ele disser a Deus: Senhor, perdoa-me os meus pecados, porque muitas vezes pequei contra as Tuas ovelhas”, mas continua a ser o velho lobo? Oh, essa súplica e essa oração não lhe servirão de nada, porque ele continua a ser o velho lobo! Que deixe de ser lobo e se transforme em cordeiro, e então terá perdoado os seus próprios pecados, e eles serão perdoados no Céu!

194.4 Se o teu irmão te ofendeu e te fez mal, tens o direito mais aberto, através do amor que tens no coração, de perdoar ao teu irmão os pecados cometidos contra ti; e se ele também vier ter contigo com bondade e te agradecer pelo teu amor e prometer sinceramente fazer-te o bem, os seus pecados cometidos contra ti também serão perdoados no Céu, mesmo que não o deixes fazer-te as pazes.

194,5 Mas se o irmão não reconhecer o mal que cometeu contra vós e persistir na sua maldade, o vosso amor e a vossa paciência ser-vos-ão altamente reconhecidos no céu, mas os pecados do irmão permanecerão enquanto ele não os perdoar completamente a si próprio, o que pode acontecer se ele os reconhecer completamente como pecados, os detestar em si próprio e os abandonar completamente e não os cometer mais.

194,6. Ora, se isto é assim, e não pode ser de outra forma, como podem alguns de vós, essénios, dizer ao povo: “Somos escolhidos para o povo pelo Deus Altíssimo, para sermos Seus representantes, e temos o direito de perdoar ao povo os pecados e vícios que nos confessaram, com validade no Céu, se aquele que confessar a sua culpa cumprir a penitência que lhe impomos e trouxer esta ou aquela oferenda! Mas se nem Eu próprio posso perdoar os pecados de alguém sem que ele se tenha perdoado a si próprio, da maneira que vos foi mostrada, então como podeis vós, no lugar de Deus, e ainda por cima por uma oferenda, perdoar às pessoas os pecados que elas nunca cometeram contra vós?

194,7. Sim, como bons médicos, podeis, de facto, pedir encarecidamente às pessoas que vos procuram que vos confessem os seus pecados e enfermidades, a fim de lhes poderdes dar os devidos conselhos para o futuro, concedendo-lhes a desejada cura da alma e do corpo, se forem rigorosamente observados. Nesse caso, porém, não sereis representantes de Deus capazes de perdoar os pecados, mas apenas ajudareis os irmãos e amigos dos vossos semelhantes que sofrem no corpo e na alma, pois então os seus pecados serão perdoados no Céu, se eles seguirem precisamente os vossos conselhos, e eles próprios terão perdoado completamente os seus pecados.

194,8 Por isso, se quereis ajudar verdadeiramente as pessoas, ensinai-lhes, antes de mais, a ajudarem-se a si próprias, pois sem uma autoajuda séria, não é possível qualquer ajuda de Deus! Mas isso vale sobretudo para a alma do ser humano, que se tornou fraca e doente, e muitas vezes já bastante morta por causa de toda sorte de pecados, e que, em virtude de seu livre-arbítrio e reta compreensão, é dependente de Deus e deve purificar-se de todas as impurezas da matéria e de seu julgamento, para que então possa também ser purificada e fortalecida pelo Espírito.

194,9 Portanto, deixai de lado todas as vossas velhas loucuras e enganos vazios e libertai-vos deles; purificai assim as vossas almas, e então eu também poderei dizer-vos: ‘Agora vós também sois puros diante de Mim! Eu então vos fortalecerei através do Meu espírito, que então vos revitalizará para um poder de ação mais elevado e vos atrairá para vos tornardes seres humanos verdadeiros e perfeitos.

194,10 “Mas se sabeis isto e o ouvistes da Minha boca, agi em conformidade; caso contrário, estas Minhas palavras mais verdadeiras e vivas não vos servirão de nada mais do que as vossas palavras vazias, falsas e mortas alguma vez serviram aos homens.

194,11 As Minhas palavras são de facto o poder e a vida do Próprio Deus, mas só se tornam parte da vossa vida através das vossas acções em conformidade. Por isso, sede sempre verdadeiros praticantes e não meros ouvintes da palavra que vos disse, então todos os vossos muitos pecados serão também perdoados no Céu e eu poderei sempre ajudar-vos! – Compreendestes isto?

194.12. Disse o primeiro e o mais importante dos essénios: “Ó Senhor e Mestre no Teu espírito divino desde a eternidade! Quem não deveria ter entendido isso? Pois esta verdade brilha muito intensamente e, à sua luz, só agora reconhecemos plenamente o que o homem deve ser e como ele deve viver e agir para ser um verdadeiro homem de acordo com a vontade e a ordem de Deus. Por isso, a partir de agora, não seremos apenas ouvintes, mas também os mais vivos praticantes da Vossa santa palavra e assim permaneceremos até ao fim dos tempos na terra.

194,13 Este nosso velho castelo de pecado deve ser demolido e destruído material e espiritualmente desde os seus alicerces, e no seu lugar construiremos um castelo livre e aberto por todos os lados. No futuro, já não estaremos protegidos de todos os tipos de inimigos pelas fortes muralhas do nosso velho castelo, mas apenas pelo poder e pela força eterna da Tua Palavra de Deus!

194.14. E se o Teu ensinamento for distorcido entre os homens por todos os tipos de falsos mestres e profetas, ele permanecerá, no entanto, nas nossas paredes e corações livres, tão puro em significado, entendimento, espírito e ação como se tivesse vindo divinamente puro da Tua santa boca para os nossos corações e almas. Mas Tu, ó Senhor e Mestre, dizes o Teu Amém todo-poderoso a ela, e nós, os essênios, como futuros pedreiros livres e construtores do Teu castelo de Deus entre os homens na Terra, também permaneceremos os mais fiéis defensores dela!”

194,15. disse eu: “Sim, a isto digo o grande Amen da boca do Pai, que se enviou do Céu até vós na Minha pessoa, e amanhã já sentireis o efeito deste grande Amen pronunciado por Mim! Mas, por hoje, vamos dar por terminado o trabalho do dia. Mas quem ainda tiver algo a perguntar, pode perguntar e Eu dar-lhe-ei a resposta.”

flag-thailand-270x180px ความจริงจังของพระเจ้าและการอภัยบาปอย่างเหมาะสม

พระเยซูทรงชี้แจง…
ความจริงจังของพระเจ้าและการอภัยบาปอย่างเหมาะสม
————————-
ข่าวประเสริฐอันยิ่งใหญ่ของยอห์น – ยาคอบ ลอร์เบอร์

ตอนที่ 193 – ความจริงจังของพระเจ้า

1. มีคนแปลกหน้าคนหนึ่งมาหา
ข้าพเจ้า (พระเยซู) และทูลว่า
“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าและ
พระอาจารย์ พระองค์ทรงรักษา
คนเจ็บป่วยทุกอย่างให้หายได้
เหมือนที่พระองค์ทรงรักษา
หนุ่มชาวอียิปต์แล้ว และพระองค์
ทรงเรียนรู้วิธีการรักษาคนป่วย
อันอัศจรรย์นี้จากใคร?”

2. ฉันพูดว่า: “ฟังนะ ชาวอาหรับ
ผู้ช่างสงสัย ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
สำหรับฉัน และสิ่งที่ฉันมี ฉันได้รับ
จากพระบิดาในสวรรค์ของฉัน แต่
ไม่มีใครรู้จักพระบิดาองค์นี้ยกเว้น
ฉันเพียงผู้เดียว และไม่มีใครรู้จักฉัน
อย่างสมบูรณ์เท่ากับพระบิดาของฉัน
ที่รู้จักฉัน จงพอใจเถิดและอย่าถาม
อะไรฉันอีกเลย เพราะว่าคุณและเผ่า
ของคุณยังห่างไกลจากอาณาจักร
ของพระเจ้า สวรรค์ของคุณประกอบ
ด้วยผู้หญิงและทาสหญิงของคุณ
และบรรดาผู้ที่ยกย่องสวรรค์ว่าเป็นสวรรค์
พวกเขาก็ยังห่างไกลจากฉันและพ่อของฉัน”

3. หลังจากคำพูดเหล่านี้ ชาวอาหรับ
ก็เงียบและไม่ถามอะไรฉันอีกเลย

4. อย่างไรก็ตาม เมื่อสาระสำคัญ
ที่อยู่ที่นั่นสังเกตเห็นว่าฉันจัดการ
กับคำถามของชาวอาหรับอย่าง
รวดเร็วได้อย่างไร พวกเขาคิดว่า
ฉันอาจจะอารมณ์ไม่ดีนัก และ
อาจมีบางคนทำให้ฉันขุ่นเคือง

5. แต่ฉันพูดกับพวกเขาว่า “ทั้งๆ ที่
คุณรู้จักฉันแล้วทำไมคุณถึงคิด
เหมือนฉันแบบนั้นล่ะ? ข้าพระองค์
ไม่ใช่เหมือนคนอ่อนแอ มีตัณหา
นานาชนิด แต่ข้าพระองค์ได้เข้ามา
ในโลกนี้เพื่อช่วยคนทั้งปวงที่เชื่อ
ในข้าพระองค์ ดำเนินชีวิตและ
ประพฤติตามคำสอนของเรา
และตอนนี้ฉันก็เป็นเหมือนเมื่อก่อน
ก่อนที่โลกนี้จะถูกสร้างขึ้นด้วยซ้ำ
ฉันรักผู้ที่ยังไม่รู้จักเราและไม่เคย
รู้จักเราเลย สำหรับพวกเขาเช่นกัน
พระกิตติคุณจะถูกสั่งสอนในเวลาที่
เหมาะสม ใครก็ตามที่คำนึงถึงสิ่งนั้น
จะได้รับชีวิตนิรันดร์ แต่ใครก็ตามที่
ไม่ยอมรับข่าวประเสริฐจะยังคงอยู่
ในการพิพากษาและความตายแบบเก่า

6. ดังนั้น ในอนาคต จงระวังแม้
คนตายเป็นอันมากที่มาหาคุณและ
ขอความช่วยเหลือทุกประการกับคุณ
จะได้รับคำสอนของเรา และตื่นขึ้นมา
ด้วยจิตวิญญาณและอาจมีชีวิต
ขึ้นมาได้ เพราะการนั้นคุณจะ
ช่วยพวกเขาอย่างแท้จริง . ข้าพเจ้า
ปรารถนาให้ทุกคนมีความสุข
และเพราะข้าพเจ้าต้องการสิ่งนั้น
และได้เข้ามาในโลกนี้เพื่อเปิดประตู
สู่ชีวิตนิรันดร์สำหรับทุกคน ข้าพเจ้า
จึงไม่ใช่ทางเดียวในวันนี้และอีกทาง
หนึ่งในวันพรุ่งนี้ แต่จะเป็นเหมือน
พระบิดาในสวรรค์เสมอ พระองค์
ผู้ทรงอยู่ในข้าพระองค์ ทรงพระชนม์
ทรงงาน ทรงชี้นำและดำรงรักษา

7. ด้วยความจริงใจ ข้าพเจ้า
ปรารถนาแต่สิ่งที่ดีที่สุดแก่
มวลมนุษย์ โดยไม่จำกัดเจตจำนง
เสรีของตน ข้าพเจ้าจึงไม่สามารถ
เล่นตลกกับพวกเขาได้ แต่จะ
ปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างจริงจังเสมอ
แสดงให้เห็นแนวทางอย่างซื่อสัตย์
และจริงใจผ่านคำสอนและการกระทำ
โดยที่พวกเขาจะได้บรรลุชีวิตนิรันดร์
และแท้จริงของจิตวิญญาณของ
พวกเขา หากพวกเขาต้องการ

8. บัดนี้ ถ้าฉันมาสู่คนในโลกนี้ด้วย
เจตนาเช่นนี้ แล้วฉันจะอารมณ์ไม่ดี
เหมือนผู้ชายได้อย่างไร และใครจะ
ทำให้ฉันขุ่นเคืองได้? ผู้ที่จำเรา
เชื่อในเรา และปฏิบัติตามคำสอน
ของเรา จะไม่ทำให้เราขุ่นเคือง
อย่างแน่นอน และผู้ที่ไม่รู้จักเรา
หรือผู้ที่ไม่ประสงค์จะจำเรา แม้ว่า
เขาจะจำเราได้ ก็ไม่สามารถทำให้
เราขุ่นเคืองได้ เขาเพียงแต่ทำให้
ตัวเองขุ่นเคืองเพราะเขากลายเป็น
ศัตรูต่อชีวิตของเขาเอง

9. แต่ฉันเพียงแต่แสวงหาผู้ที่ป่วย
ทั้งกายและใจเพื่อช่วยเหลือพวกเขา
ไม่ใช่ผู้ที่มีสุขภาพแข็งแรงที่ไม่ต้องการ
ความช่วยเหลือ แพทย์จะถูกกล่าวหา
ว่ารัก สติปัญญา และความยุติธรรม
แบบไหนถ้าเขาเกลียดคนป่วย ข่มเหง
และลงโทษพวกเขาที่ป่วย? ดังนั้น คิด
คิดถึงฉันให้ดีขึ้น และจำไว้ว่าพระองค์
ผู้ที่พูดกับคุณในเวลานี้เป็นแพทย์
ที่แท้จริงและชอบธรรมสำหรับ
จิตวิญญาณและจิตวิญญาณ และใน
กรณีฉุกเฉิน ก็สำหรับร่างกายด้วยเช่นกัน”

10. เมื่อแก่นสารได้ยินเรื่องนี้จากเรา
พวกเขาขอการอภัยเพราะพวกเขา
มีความคิดเห็นแบบมนุษย์เกี่ยวกับเรา

11. และคนแปลกหน้าก็พูดกันเองว่า
“นี่เป็นหมอที่แปลกแต่อัศจรรย์จริงๆ
เขาไม่ได้พูดอย่างที่คนธรรมดาพูด
แต่อย่างที่พระเจ้าพูด เราจะต้อง
ฟังพระองค์และปฏิบัติตาม
พระวจนะของพระองค์”

12. แต่ฉันพูดกับสาระสำคัญว่า
“ทำไมคุณถึงยังขออภัยโทษจากฉัน
ในเมื่อฉันได้แสดงให้คุณเห็นอย่าง
ชัดเจนแล้วว่าทำไมจึงไม่มีใคร
ทำให้ฉันขุ่นเคืองได้? ฉันบอกคุณว่า:
จงยกโทษบาปและความโง่เขลา
ให้กันและกัน และปลุกความรัก
ของคุณต่อพระเจ้าและเพื่อนมนุษย์
ของคุณให้ตื่นขึ้น แล้วเราจะยกโทษ
บาปของคุณเช่นกัน

13. แต่ถ้าใครเป็นคนโง่ ตาบอดและ
เป็นใบ้ มันจะช่วยเขาได้ไหมถ้าฉัน
พูดกับเขาว่า: ฉันยกโทษให้คุณใน
ความโง่เขลาของคุณ ความตาบอด
และความใบ้ของคุณ? เปล่าเลย
ไม่มีใครได้ประโยชน์จากสิ่งนี้ เพราะ
คนโง่จะเป็นคนโง่ คนตาบอดจะ
ตาบอด และคนใบ้ก็จะเป็นใบ้
แต่ถ้าเราจะรักษาคนโง่ คนตาบอด
และคนใบ้ให้หายจากความเจ็บป่วย
ด้วยคำพูด คำแนะนำ และการกระทำ
ด้วยวิธีนี้พวกเขาก็จะได้ประโยชน์อย่างแท้จริง

14. เหตุฉะนั้น ให้ผู้ที่ทำความโง่เขลา
รับรู้ถึงความโง่เขลานั้น ละทิ้งมันไป
และอย่าทำอีกเลย แล้วจะได้รับการ
อภัยโทษในสวรรค์ แต่ตราบเท่าที่
เขาไม่ทำอย่างนั้น โดยยังคงทูล
ขอการอภัยบาปจากพระเจ้าเป็น
ครั้งคราว พวกเขาก็จะไม่ได้รับ
การอภัย จนกว่าเขาจะยกโทษบาป
ของเขาเอง โดยละทิ้งความโง่เขลา
เก่าของเขาเสียสิ้น ดังนั้นให้ทุกคน
กวาดหน้าประตูของตัวเองก่อน
ต่อไปเขาอาจไปหาเพื่อนบ้านแล้ว
บอกเขาว่า “ดูเถิด ฉันได้ชำระความ
โสโครกของฉันแล้ว และฉันสบายดีแล้ว
โปรดอนุญาตให้ฉันทำความสะอาด
โถงทางเดินของคุณเดี๋ยวนี้ด้วย เพื่อ
ชดใช้ความอยุติธรรมที่คุณได้ทำไป
ถ้าคุณต้องการ ” ใช่แล้ว เมื่อเพื่อน
บ้านทั้งสอง คืนดีกันอย่างฉันมิตร
ทุกอย่างก็จะถูกชดเชยและคืนดีกัน
ในสวรรค์เช่นกัน แต่ถ้าไม่ทำก็ไม่มี
ประโยชน์ที่จะขอการอภัยบาปจากสวรรค์”

ตอนที่ 194 – การอภัยบาปอย่างเหมาะสม

1. (องค์พระผู้เป็นเจ้า:) “ผู้ที่มองเห็นดี
อาจเห็นเศษเสี้ยวในตาของน้องชาย
ของตน ถ้าเขาเห็นเศษผงในตาของ
พี่ชาย ก็จงพูดกับเขาว่า “พี่ชาย
ให้ฉันเอาเศษนั้นออกจากตา
ของเจ้าเถิด” แต่ผู้ที่ ไม่เพียง
แต่มีเสี้ยน แต่มีลำแสงแห่งบาป
และความโง่เขลาอยู่ในตาของ
เขาเอง ให้เขาพยายามจะขจัด
มันออก เมื่อตาของเขาเองบริสุทธิ์
แล้วเท่านั้น เขาจึงจะช่วยพี่น้อง
ของเขาในการเอาเสี้ยนออกจาก
ตาของเขาได้

2. ผู้ที่สั่งสอนเพื่อนมนุษย์ อย่าทำ
อย่างนั้นด้วยวาจาที่ฉลาดและ
เรียบเรียงอย่างเดียวดายเหมือน
อย่างพวกฟาริสีและผู้เผยพระวจนะ
เท็จคนอื่นๆ ทำ แต่ให้กระทำด้วย
การกระทำและการกระทำของเขา
เพราะเมื่อนั้นเขาจะกระตุ้นให้
เพื่อนมนุษย์ของเขาไป เป็นการ
ประพฤติปฏิบัติที่แท้จริงและ
ดำรงอยู่ แต่ถ้าเขาสอนอย่างใด
อย่างหนึ่งโดยกระทำตนขัดกับ
คำสอนของเขา เขาก็เป็นเหมือน
หมาป่าในชุดแกะ รวบรวมแกะที่
สายตาสั้นและงมงายไว้รอบ ๆ ตัวเขา
ให้บทเรียนอันชาญฉลาดแก่พวกมัน
เพียงเพื่อให้พวกมันเต็มใจล่าเหยื่อ
ไปที่ปากของเขา

3. ถ้าเช่นนั้นจะมีประโยชน์ใด ๆ กับ
หมาป่าของอาจารย์หรือไม่หากเขา
รับรู้ถึงความอยุติธรรมของเขาอย่าง
ซ่อนเร้นและพูดกับพระเจ้าว่า:
“ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงยกโทษ
บาปของข้าพระองค์เถิด เพราะ
ข้าพระองค์ได้ทำบาปต่อแกะของ
พระองค์บ่อยครั้ง” แต่ก็ยังจะนิ่งอยู่
ยังคงเป็นหมาป่าตัวเก่าที่เขาเคยเป็น?
โอ้ การขอและการอธิษฐานนี้จะไม่
เกิดประโยชน์ใดๆ เลย เพราะเขา
ยังคงเป็นหมาป่าเฒ่าคนเดิม เขาจะ
เลิกจากการเป็นหมาป่าโดยสมบูรณ์
และกลายเป็นลูกแกะ เพราะเมื่อนั้น
เขาจะได้อภัยบาปของเขาเอง และ
พวกเขาก็จะได้รับการอภัยในสวรรค์ด้วยเช่นกัน

4. หากพี่ชายของคุณทำให้คุณ
ขุ่นเคืองและทำชั่วกับคุณ คุณจะ
มีสิทธิ์อย่างเต็มที่ในการอภัยบาป
ที่เขาทำต่อคุณด้วยความรักในใจ
ของคุณ จากนั้น ถ้าเขามาหาคุณ
อย่างฉันมิตร ขอบคุณสำหรับ
ความรักของคุณและสัญญาว่า
จะทำสิ่งที่ถูกต้องกับคุณ บาปที่
เขาทำกับคุณก็ได้รับการอภัยใน
สวรรค์เช่นกัน แม้ว่าคุณจะไม่ยอม
ให้ตัวเองได้รับการชดใช้ก็ตาม โดยเขา.

5. แต่ถ้าน้องชายคนนี้ของคุณไม่
รับรู้ถึงความอยุติธรรมที่เขาได้ทำ
ต่อคุณ และยังคงอดทนต่อความ
ชั่วร้ายของเขา ความรักและความ
อดทนของคุณก็จะเป็นที่ยอมรับ
อย่างสูงในสวรรค์ แต่น้องชาย
ของคุณก็จะคงบาปของเขาไว้
ตราบนานเท่านาน เนื่องจาก
พระองค์ไม่ได้ทรงอภัยบาปด้วย
ตัวพระองค์เอง ซึ่งจะเกิดขึ้นก็ต่อ
เมื่อพระองค์ทรงตระหนักว่าบาป
เหล่านั้นเป็นบาปอย่างแท้จริง
รังเกียจบาปเหล่านั้นในพระองค์เอง
ละทิ้งสิ่งเหล่านั้นโดยสิ้นเชิง และ
ไม่กระทำความผิดอีก

6. บัดนี้ หากเป็นเช่นนั้นและไม่
สามารถเป็นอย่างอื่นได้ แล้ว
เอสเซนส์บางคนจะพูดกับ
ประชาชนได้อย่างไรว่า: “พระเจ้า
ผู้สูงสุดทรงเลือกเราให้เป็นตัวแทน
ของพระองค์ และเรามีสิทธิ์ที่จะ
ให้อภัย ผู้คนที่บาปและความ
ชั่วร้ายที่พวกเขาสารภาพกับเรานั้น
มีผลในสวรรค์หากผู้ที่สารภาพ
ความผิดของเขาดำเนินการปลง
อาบัติที่เรากำหนดไว้เหนือเขาและ
นำเครื่องบูชานี้หรือเครื่องบูชานั้นมา!”
ซึ่งอย่างหลังถือว่าสำคัญเป็นพิเศษ?
แต่หากแม้ตัวข้าพเจ้าเองก็ไม่สามารถ
อภัยบาปของผู้ใดได้ เว้นแต่พระองค์
จะทรงอภัยโทษพระองค์เองตามแบบที่
ได้ทรงแสดงแก่ท่านแล้ว แล้วท่าน
ทั้งหลายจะยกโทษบาปซึ่งแทนพระเจ้า
และถวายเครื่องบูชาได้ไม่น้อยไป
กว่านั้นได้อย่างไร พวกเขาไม่เคย
ทำผิดต่อคุณเลย?

7. ใช่แล้ว ในฐานะแพทย์ที่เหมาะสม
คุณอาจขอให้ผู้คนที่ขอความช่วยเหลือ
จากคุณสารภาพบาปและความ
อ่อนแอของตนกับคุณอย่างจริงจัง
เพื่อที่คุณจะได้ให้คำแนะนำที่ถูกต้อง
แก่พวกเขาในอนาคต โดยให้การ
รักษาจิตใจและร่างกายของพวกเขา
ตามที่ปรารถนา หากปฏิบัติตาม
อย่างเคร่งครัด อย่างไรก็ตาม
ในกรณีนี้ คุณจะไม่ใช่ตัวแทนของ
พระเจ้าที่สามารถให้อภัยบาปได้
แต่เพียงช่วยเหลือพี่น้องและมิตร
สหายของเพื่อนมนุษย์ที่ต้องทนทุกข์
ทั้งกายและใจเท่านั้น เพราะบาป
ของพวกเขาจะได้รับการอภัยใน
สวรรค์หากพวกเขาจะทำตามคำ
แนะนำของคุณ อย่างแน่นอน และ
พวกเขาจะได้อภัยบาปของตนให้หมดสิ้น

8. ดังนั้น หากในอนาคตคุณ
ปรารถนาที่จะช่วยเหลือผู้คนอย่าง
แท้จริง เหนือสิ่งอื่นใดจงสอนพวกเขา
ว่าพวกเขาจะต้องช่วยตัวเองอย่างไร
เพราะหากไม่มีการช่วยเหลือตนเอง
อย่างจริงจังล่วงหน้า พระเจ้าก็ไม่
สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของ
จิตวิญญาณของมนุษย์ ซึ่งอ่อนแอ
และป่วยด้วยบาปทุกรูปแบบ ซึ่งมักจะ
ตายไปหมดแล้ว เนื่องจากเจตจำนงเสรี
และสติปัญญาที่ถูกต้องของเขา เท่าที่
พระเจ้าเป็นห่วง จิตวิญญาณของมนุษย์
จึงถูกปล่อยให้เป็นไปตามแผน
ของมันเอง และมันจะต้องชำระตัวเอง
ให้สะอาดจากมูลฝอยของสสารทั้งหมด
และการตัดสินของสิ่งนั้น เพื่อว่า
ภายหลังมันอาจ ได้รับการชำระให้
บริสุทธิ์และเสริมกำลังโดยพระวิญญาณด้วย

9. ดังนั้นจงละทิ้งความโง่เขลาและ
การหลอกลวงอันว่างเปล่าเก่าๆ
ของคุณเสีย และปลดปล่อยตัวเอง
ให้เป็นอิสระจากมัน ชำระ
จิตวิญญาณของคุณให้บริสุทธิ์ด้วย
เหตุนั้น ฉันจะสามารถบอกคุณได้ว่า:
“ตอนนี้คุณก็บริสุทธิ์ในสายตาของฉัน
เช่นกัน” เราจะเสริมกำลังเจ้าด้วย
วิญญาณของเรา และสิ่งนี้จะปลุกเจ้า
ให้มีพลังมากขึ้น และเจ้าจะกลายเป็น
มนุษย์ที่แท้จริงและสมบูรณ์

10. บัดนี้เมื่อเจ้ารู้สิ่งนี้และได้ยิน
จากปากของเราแล้ว จงประพฤติ
ตามนั้น เพราะมิฉะนั้นแล้ว คำพูด
ที่สัตย์จริงและมีชีวิตที่สุดของเรา
ก็จะมีประโยชน์เพียงเล็กน้อยเหมือน
กับคำพูดที่ว่างเปล่า ไม่จริง และ
ตายไปแล้วของเจ้าที่เคยใช้กับมนุษย์

11. คำพูดของฉันเป็นพลังและชีวิต
จากพระเจ้าจริงๆ แต่คำพูดเหล่านี้
จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของ
คุณก็ต่อเมื่อคุณปฏิบัติตาม ดังนั้น
จงเป็นผู้ประพฤติตามจริงเสมอและ
ไม่ใช่แค่ฟังพระคำที่เราพูดกับคุณ
เท่านั้น เพราะเมื่อนั้นบาปทั้งหมด
ของคุณจะได้รับการอภัยในสวรรค์
เช่นกัน และเราจะสามารถช่วยคุณ
ได้เสมอ เข้าใจเรื่องนี้ดีมั้ย?”

12. หัวหน้าของสาระสำคัญกล่าวว่า:
“ข้าแต่พระเจ้าและอาจารย์ใน
วิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์แห่งนิรันดร์
ของพระองค์ ใครบ้างที่จะไม่เข้าใจ
สิ่งนี้? เพราะความจริงข้อนี้เจิดจ้า
ดุจดวงอาทิตย์เที่ยงวัน และเมื่อ
สว่างแล้วเราเพิ่งรู้ว่ามนุษย์
ต้องทำอะไร เขาจะต้องดำเนินชีวิต
และประพฤติอย่างไรจึงจะเป็น
มนุษย์ตามพระประสงค์และระเบียบ
ของพระเจ้าอย่างแท้จริง ดังนั้นตั้งแต่
นี้ไปเราจะไม่เป็นเพียงผู้ฟังเท่านั้น
แต่จะเป็นผู้ปฏิบัติตามพระวจนะ
อันบริสุทธิ์ของพระองค์ด้วยใจแรงกล้า
และคงอยู่เช่นนั้นตราบจนสิ้นยุคโลก

13. ป้อมปราการเก่าและบาปของเรา
จะถูกพังทลายและทำลายทั้งทาง
วัตถุและทางวิญญาณ และใน
สถานที่นั้นเราจะสร้างป้อมปราการ
ที่เป็นอิสระและเปิดกว้างทุกด้าน
ในอนาคต กำแพงอันมั่นคงของ
ฐานที่มั่นเก่าของเราจะไม่ปกป้อง
เราจากศัตรูทุกประเภทอีกต่อไป
แต่มีเพียงพลังและพลังนิรันดร์ของ
พระคำอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เท่านั้น

14. และหากคำสอนของพระองค์เคย
แปดเปื้อนในหมู่ประชาชนโดยผู้
สอนเท็จและผู้เผยพระวจนะทุกรูปแบบ
เมื่อนั้นภายในกำแพงและหัวใจที่เป็น
อิสระของเรา มันก็จะยังคงบริสุทธิ์
ในความหมาย ความเข้าใจ วิญญาณ
และการกระทำ ตามที่มันเกิดขึ้น
จากพระโอษฐ์บริสุทธิ์ของพระองค์
เข้าสู่จิตใจและจิตวิญญาณของเรา
ข้าแต่พระเจ้าและอาจารย์ โปรดตรัส
‘อาเมน’ ผู้ทรงฤทธานุภาพของพระองค์
เหนือมัน เพราะเมื่อนั้นพวกเราจะเป็น
ช่างก่อสร้างอิสระในอนาคตและผู้สร้าง
ป้อมปราการอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
ในหมู่ผู้คนบนโลก ยังคงเป็นผู้พิทักษ์ที่ภักดีที่สุด”

15. ฉันกล่าวว่า: “ใช่แล้ว ฉันพูด ‘อาเมน’
ผู้ยิ่งใหญ่จากปากของพระบิดาผู้ทรงส่ง
พระองค์เองจากสวรรค์มาหาคุณในตัวตน
ของฉัน และพรุ่งนี้คุณจะค้นพบผลลัพธ์
ของ ‘อาเมนผู้ยิ่งใหญ่’ ’ ที่เราพูดไปแล้ว
แต่สำหรับวันนี้ ให้เราถือว่างานเสร็จแล้ว
แต่ใครอยากจะถามอะไรก็ทำ
ต่อไปได้ แล้วเราจะตอบเขา”