Jeder Mensch trägt selbst die Verantwortung für sein Erdenleben

17. März 1957 – Botschaft 6785 von Jesus durch Bertha Dudde

Jeder Mensch trägt selbst die Verantwortung für sein Erdenleben. Sie kann ihm nicht abgenommen werden, selbst wenn sich ein liebender Mitmensch dafür einsetzen möchte, denn die Entscheidung muß er selbst treffen, die Zweck seines Erdenlebens ist. Nur kann ihm durch liebende Fürbitte Kraft vermittelt werden, sich recht zu entscheiden, wenngleich auch diese noch keine Garantie ist, weil der Wille des Menschen frei ist und bleiben muß. Aber Liebe vermag viel und wird nur in den seltensten Fällen ohne Wirkung bleiben… und zwar, wenn der innere Widerstand gegen Gott noch so stark ist, daß Sein Gegner größere Macht hat über den Menschen.

Wenn ihr Menschen darüber ernstlich nachdenkt, dann müßte euch das Verantwortungsbewußtsein streben lassen nach Vollendung auf dieser Erde, denn es wäre dann euer Denken mehr gerichtet auf die vor euch liegende Zeit, auf das Leben nach dem Tode… Denn daß ihr Menschen sterben müsset, wisset ihr, und nur der völlige Unglaube an ein Leben nach dem Tode lässet euch gleichgültig dahingehen… Sowie aber noch der geringste Glaube an ein Fortleben vorhanden ist, werdet ihr euch auch fragen müssen, wie dieses beschaffen sein wird und was ihr selbst dazu beigetragen habt, um es für euch erträglich zu gestalten.

Auf Erden wohl könnt ihr euch immer an andere halten, ihr könnet eure Verantwortung abwälzen auf andere und dann wieder Nutznießer sein dessen, was andere für euch getan haben… Für euch selbst, für eure Seele aber müsset ihr allein geradestehen, und kein Mensch kann euch die Verantwortung abnehmen und eure Seele wird gerichtet nach euren Werken oder aber: Sie selbst schafft sich das Los, das sie im jenseitigen Reich auf sich nehmen muß und das auch dort wieder nur durch eigenen Willen gewandelt, also verbessert werden kann.

Und ob nun der Mensch im Erdenleben auch noch so träge war, er wird nun selbst Hand anlegen müssen an seiner Umgestaltung, will er sich sein Los verbessern, aber er kann durch liebende Fürbitte sehr unterstützt werden, indem ihm Kraft vermittelt wird. Und darum ist es von ungeahntem Segen, wenn einem Verstorbenen gute Gedanken nachfolgen, wenn ein Verstorbener sich auf Erden doch noch Freunde erworben hat, die ihm liebende Gedanken nachsenden… Diese sind nicht hoffnungslos verloren. Und wendet nun die Seele jene Kraftzufuhr auch richtig an, daß sie nun ihren Willen richtet darauf, was sie auf Erden versäumt hat: in dienender Liebe zu helfen… Dann wird sie auch langsam zur Höhe gelangen…

Niemals aber kann ein anderes Wesen für sie das tun, was sie selbst tun muß: ihre Blicke hinwenden zu Jesus Christus… Denn Ihn muß die Seele gefunden haben, Ihn muß sie bewußt anrufen um Hilfe, und dies ist auch die größte Verantwortung im Erdenleben, daß der Mensch den Weg nehmen muß zu Jesus Christus, will er nach seinem Tode eingehen zum ewigen Leben. Auch diese Verantwortung kann ihm nicht abgenommen werden, selbst wenn fürbittende Hilfe ihm geleistet werden kann, aber den Entscheid muß er selbst treffen, wenn nicht auf Erden, dann im jenseitigen Reich. Und darum soll sich kein Mensch auf Erden verlassen auf seine Mitmenschen, wo es um die eigene Entwicklung seiner Seele geht.

Es muß ein jeder selbst an sich arbeiten, es muß ein jeder die Hilfe Jesu Christi dafür in Anspruch nehmen, es muß ein jeder die Willenswandlung selbst vollziehen, daß er sich abwendet vom Gegner Gottes, der ihn bisher beherrschte, und sich vollbewußt zuwendet zu Gott in Jesus Christus… Dann erst kann seine Seele eingehen in den ewigen Frieden, und dann erst hat der Mensch auf Erden verantwortungsbewußt gelebt und dann auch wird er selig sein und bleiben ewiglich…

Every Man bears Responsibility for his Earthly Life

March 17, 1957 – Message 6785 from Jesus through Bertha Dudde

Every man bears responsibility for his earthly life. It cannot be taken away from him, even if a loving fellow man would like to do so, for he must make the decision himself, which is the purpose of his earthly life. Only through loving intercession can strength be imparted to them to make the right decision, though even this is no guarantee, for the will of man is and must remain free. However, love can achieve a great deal and will only in the rarest of cases remain without effect… namely, when the inner resistance against God is still so strong that His adversary has greater power over man.

If you humans earnestly think about this, then your sense of responsibility should make you strive for perfection on this earth, for your thoughts would then be more focused on the time ahead of you, on life after death… For you know that you humans must die, and only complete unbelief in life after death allows you to go on indifferently… But as soon as the slightest belief in life after death is present, you will have to ask yourselves what this will be like and what you yourselves have contributed to making it bearable for you.

On earth, you can always rely on others, you can shift your responsibility onto others and then again benefit from what others have done for you… But for yourselves, for your souls, you alone must answer, and no one can take responsibility away from you, and your soul will be judged according to your deeds, or rather: it creates for itself the fate it must bear in the beyond, which can only be changed, i.e. improved, by its own will.

No matter how sluggish a person may have been in earthly life, they will now have to take matters into their own hands if they wish to improve their fate, but they may be greatly supported by loving intercession, through which strength is imparted to them. And that is why it is an undreamt-of blessing when good thoughts follow a deceased person, when one has still made friends on earth who send him loving thoughts… These are not hopelessly lost. And if the soul now uses this supply of strength correctly, directing its will towards what it neglected on earth: to help in loving service… Then it will slowly ascend…

But no other being can ever do for them what they must do themselves: turn their gaze to Jesus Christ… For the soul must have found Him, it must consciously call upon Him for help, and this is the greatest responsibility in earthly life, that man must take the path to Jesus Christ if he wishes to enter into eternal life after his death. This responsibility cannot be taken away from him either, even if intercessory help is given to him, for he must make the decision himself, and if not on earth, then in the beyond. That is why no man on earth should rely on his fellow men when it comes to the development of his own soul.

Everyone must work on themselves, everyone must seek the help of Jesus Christ in this endeavour, everyone must effect the change of will themselves, turning away from the adversary of God who has ruled them until now, and turning fully to God in Jesus Christ… Only then can his soul enter into eternal peace, only then will man have lived responsibly on earth, and only then will he be blessed and remain so eternally…

=> RUMBLE  => YOUTUBE

[Download]

พระเยซูอธิบาย…
มนุษย์ทุกคนต้องรับผิดชอบต่อชีวิตบนโลกของตนเอง

17 มีนาคม 2500
สารฉบับที่ 6785
จากพระเยซูผ่านทางเบอร์ธา ดัดเด

มนุษย์ทุกคนต้องรับผิดชอบ
ต่อชีวิตบนโลกของตนเอง
ความรับผิดชอบนี้ไม่อาจ
ถูกนำไปจากเขาได้ แม้ว่า
มนุษย์ผู้เปี่ยมด้วยความรัก
จะปรารถนารับแทนก็ตาม
เพราะเขาต้องเป็นผู้ตัดสินใจ
ด้วยตนเอง และนั่นคือจุด
มุ่งหมายของชีวิตบนโลก
การอธิษฐานวิงวอนด้วย
ความรักเพื่อผู้อื่นเท่านั้น
ที่สามารถมอบกำลังให้แก่เขา
เพื่อทำการตัดสินใจที่ถูกต้อง
ได้ แต่แม้กระนั้นก็ไม่ใช่การ
รับประกัน เพราะเจตจำนง
ของมนุษย์เป็นและต้องคงไว้
ซึ่งเสรีภาพ อย่างไรก็ตาม
ความรักสามารถบรรลุสิ่ง
ยิ่งใหญ่ได้ และแทบจะไม่เคย
ไร้ผลเลย… เว้นแต่เมื่อการ
ต่อต้านพระเจ้าในจิตใจยังคง
รุนแรงมาก จนศัตรูของพระองค์
มีอำนาจเหนือมนุษย์มากกว่า

หากพวกเจ้ามนุษย์พิจารณา
เรื่องนี้อย่างจริงจัง ความรู้สึก
รับผิดชอบของเจ้าควรผลักดัน
ให้เจ้ามุ่งสู่ความสมบูรณ์แบบ
บนโลกนี้ เพราะความคิดของเจ้า
จะหันไปมองเวลาที่อยู่ข้างหน้า
คือชีวิตหลังความตายมากขึ้น…
เพราะพวกเจ้ารู้ว่ามนุษย์ต้องตาย
และมีเพียงการไม่เชื่อในชีวิตหลัง
ความตายอย่างสิ้นเชิงเท่านั้น
ที่ทำให้มนุษย์ดำเนินชีวิตต่อไป
อย่างเฉยเมยได้… แต่ทันทีที่มี
ความเชื่อแม้เพียงเล็กน้อย
เกี่ยวกับชีวิตหลังความตาย
เจ้าก็ต้องถามตนเองว่า ชีวิตนั้น
จะเป็นอย่างไร และเจ้าทำอะไรไว้
บ้างเพื่อทำให้มันเป็นสิ่งที่เจ้า
สามารถรับได้

บนโลกนี้ มนุษย์สามารถพึ่งพา
ผู้อื่นได้เสมอ สามารถผลักภาระ
ความรับผิดชอบไปให้ผู้อื่น และยัง
ได้รับประโยชน์จากสิ่งที่ผู้อื่น
ทำให้… แต่สำหรับตัวเจ้าเอง
สำหรับจิตวิญญาณของเจ้า
เจ้าเพียงผู้เดียวต้องตอบ และ
ไม่มีใครสามารถรับผิดชอบ
แทนเจ้าได้ วิญญาณของเจ้า
จะถูกตัดสินตามการกระทำ
ของตน หรือกล่าวอีกอย่างหนึ่ง
คือ วิญญาณสร้างชะตากรรม
ของตนเองที่ต้องเผชิญในโลก
หน้า ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลง
หรือทำให้ดีขึ้นได้ก็ด้วยเจตจำนง
ของตนเองเท่านั้น

ไม่ว่ามนุษย์จะเคยเฉื่อยชาเพียงใด
ในชีวิตบนโลก หากเขาปรารถนา
จะปรับปรุงชะตากรรมของตน
เขาจะต้องลงมือทำด้วยตนเอง
แต่เขาสามารถได้รับการช่วยเหลือ
อย่างมากผ่านการอธิษฐาน
วิงวอนด้วยความรัก ซึ่งจะมอบ
กำลังให้แก่เขา นั่นจึงเป็นพระพร
อันยิ่งใหญ่ที่เกินคาดคิด เมื่อ
ความคิดอันดีงามติดตามผู้
ล่วงลับ เมื่อเขายังมีมิตรบนโลก
ที่ส่งความรักและความคิดดี ๆ
ไปถึงเขา… สิ่งเหล่านี้ไม่ได้
สูญเปล่าเลย และหากวิญญาณ
ใช้พลังที่ได้รับนี้อย่างถูกต้อง
หันเจตจำนงของตนไปสู่สิ่งที่
ตนละเลยบนโลก คือการช่วย
เหลือผู้อื่นด้วยความรัก…
วิญญาณนั้นก็จะค่อย ๆ สูงขึ้น

แต่ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดสามารถทำแทน
สิ่งที่พวกเขาต้องทำด้วยตนเองได้
นั่นคือการหันสายตาไปยังพระเยซู
คริสต์… เพราะวิญญาณต้องเป็น
ผู้ค้นพบพระองค์เอง ต้องร้องทูล
ขอความช่วยเหลือจากพระองค์
อย่างมีสติ และนี่คือความรับผิดชอบ
ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตบนโลก คือ
มนุษย์ต้องเดินไปตามทางของ
พระเยซูคริสต์ หากเขาปรารถนา
จะเข้าสู่ชีวิตนิรันดร์หลังความตาย
ความรับผิดชอบนี้ก็ไม่สามารถ
ถูกนำไปจากเขาได้ แม้จะมีการ
อธิษฐานช่วยเหลือเพื่อเขาก็ตาม
เพราะเขาต้องเป็นผู้ตัดสินใจเอง
และหากไม่ได้ตัดสินใจบนโลก
ก็จะต้องตัดสินใจในโลกหน้า
นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าไม่มีมนุษย์
คนใดควรพึ่งพาผู้อื่นในเรื่องการ
พัฒนาจิตวิญญาณของตนเอง

ทุกคนต้องทำงานกับตนเอง ทุกคน
ต้องแสวงหาความช่วยเหลือจาก
พระเยซูคริสต์ในการดำเนินการนี้
ทุกคนต้องเปลี่ยนแปลงเจตจำนง
ของตนเอง หันหลังให้กับศัตรู
ของพระเจ้า ผู้ซึ่งเคยปกครอง
พวกเขามาจนถึงบัดนี้ และหัน
กลับไปหาพระเจ้าอย่างเต็มที่ใน
พระเยซูคริสต์… เมื่อนั้นเท่านั้น
วิญญาณของเขาจึงจะเข้าสู่
สันติสุขนิรันดร์ เมื่อนั้นเท่านั้น
มนุษย์จึงจะได้ใช้ชีวิตบนโลก
อย่างมีความรับผิดชอบ และเมื่อ
นั้นเท่านั้น เขาจึงจะได้รับพรและ
คงอยู่เช่นนั้นตลอดไปชั่วนิรันดร์